Geen los longeren en balkjes meer voor Koh

Gisteravond ben ik voor de tweede keer aan het los longeren geweest.
Dat houdt in dat je in de bochten van de rijbaan een soort sluizen bouwt van afzetlint. Vervolgens laat je je paard licht bijgezet los in de baan.
Met twee personen die ieder aan een kant van de bak staan om steeds aan te geven wat er moet gebeuren (in draf, stap en galop). Nu is dit echt heel leuk om te doen, maar niet met Koh. Na een paar opwarmrondes ging hij als een gek rennen. Daarbij ging hij op de randen van de baan staan. Het vervolg was dat hij na twintig minuten opeens stok kreupel was. Ik was helemaal van slag. Het voelde al niet goed om dit te doen en nu dit…

Na afloop hebben we nog wat op het harde gestapt en zijn benen afgespoten. Vannacht heb ik heel slecht geslapen en goed erover nagedacht hoe ik nu verder moet. Eerst ben ik vanmorgen vroeg even bij hem wezen kijken. Gelukkig valt het mee, hij is niet kreupel, alleen een beetje stijf. Ik heb besloten om niet meer los te longeren en ook niet met balkjes. Misschien ben ik wel een watje met hem, maar ik wil hem graag heel houden. Voor mijn gevoel is het hetzelfde dat ik nooit zal leren hardlopen. Dan moet je dat ook niet willen. Koh loopt het fijnste als we veel rijden en ik heb nooit het gevoel gehad dat hij daarmee ongelukkig is.

Koh heeft nu een paar dagen vrij om wat te herstellen en ik ga een keer extra naar de sportschool.

Linda