Datum: 24-04-08Door het strenge dieet dat ik mezelf vroeger (toen ik 16 jaar was) oplegde, heb ik nu juist niet het idee dat ik aan het diëten ben. Ik mag nu meer van mezelf en de voedingsdeskundige en dat bevalt goed. Het strenge dieet van vroeger is verleden tijd. Ik mag mezelf soms best eens iets extra’s of lekkers gunnen. En dat gaat straks zijn vruchten afwerpen, want dit is voor mij wél vol te houden.
Toch is het ook soms moeilijk. Elk pondje komt door het mondje. Dit zinnetje speelt nog steeds door mijn hoofd. Nu zul je denken: als je zo streng was voor jezelf, waarom heb je nu dan overgewicht? Precies om wat ik net dus zei: niet vol te houden! Maaltijden overslaan, leven op twee appels per dag en nooit meer iets lekkers. Ik deed het allemaal. Ik woog vroeger ook over de 100 kilo. Als ik foto’s uit die tijd zie, krijg ik hetzelfde effect. Door mezelf alles te ontnemen, ging ik van die bizarre hoeveelheid kilo's naar minder dan 50 kilo. Inderdaad... Het laagste was volgens mij 48 kilo. Was ik toen tevreden? Nee, ik zag nog steeds een dik kind met een lelijk, vies lijf. Sporten kon ik toen al niet meer. Door het gebrek aan voedingsstoffen was ik heel de dag moe. Zelfs mijn haar werd dunner. Nu ik die foto's zie, denk ik: bah! Het zag eruit alsof ik anorexia had, misschien was dat ook wel zo?
Nu vind ik mezelf weer te dik. Ik ben ook te dik. Maar goed, nu is het tijd om een mooie middenweg te vinden. Of ik ooit tevreden over mezelf zal zijn of vol zelfvertrouwen over straat zal lopen, weet ik niet. Ik hoop het. Ik ga het in elk geval proberen.
Inge