Het wordt toch geen springles?

Eindelijk, ook ik heb de eerste les van Lammert gehad. Afgelopen donderdag vertrokken Koh en ik naar Wijdewormer. We gingen op tijd weg om nog wat te zien van de clinic die Lammert die dag zou geven. Klein detail, de clinic begon pas na mijn les. Wij waren een uur van tevoren aanwezig en er was geen mens te bekennen! Een half uur voor de les even Lonneke van Bit gebeld: ‘euh is er wel les, staan we hier wel op de goede dag?’ Ondertussen kwam er iemand van de ponyclub die de manege opende. Kon ik eindelijk naar de wc…

Vervolgens heb ik Koh uit de trailer gehaald en ben ik vast gaan longeren in de binnenbak. Toen Lammert er was, hebben we eerst de touwtjes veranderd. Deze werden langer gemaakt en tussen Koh’s benen vastgemaakt, zodat hij werd uitgenodigd om te ontspannen. Na een aantal minuten ging hij ook mooi zijn hals strekken. En Koh kreeg een staartriem om. De staartriem zorgt er voor dat de longeersingel niet naar voren wordt getrokken en over zijn schoft heen schuift.

Eerst hebben we lang en laag gelongeerd in een zo rustig mogelijk tempo. Dat lijkt een makkie, maar Koh houdt van een pittig tempo. Ik moest hem stap-drafovergangen laten maken. Toen hij wat rustiger werd, hebben we ook wat galopwerk gedaan. Lammert vindt dat ik wel wat gevoel heb voor longeren (trots)!

Na het longeren zadelde ik Koh op. Terwijl ik daarmee bezig was, legde Lammert balken in de bak. We gaan er toch geen springles van maken? Het was de bedoeling dat ik over de balken draafde, aan het eind van de bak stopte, een keertwending maakte en weer terug kwam over de balken. Ik moet toegeven, het viel mee.

Ook moesten we met een losse teugel door de bak draven en galopperen. Dat is om Koh meer op eigen benen te laten lopen. Maar dat ligt zowel mij als Koh (nog) niet zo. In mijn eigen rijden laat ik hem altijd eerst mooi laag en rond komen, zodat hij beter zijn rug gebruikt. Pas bij het uitdraven, laat ik hem met lange teugel draven.  Voor mijn gevoel loopt Koh als ik losrijd met een lange teugel erg met zijn rug weggedrukt. Hij wordt zwaar op de hand als ik hem oppak. Nu probeer ik een middenweg te vinden door hem in het losrijden meer naar het halsstrekken te rijden, maar wel wat gevoel op de teugels te houden.

Op dit moment ben ik nog zoekende naar het evenwicht in het verdelen van alle trainingen; galoptraining, dressuurtraining, longeertraining en de los-door-de-baantraining. Tja, we hebben wat te doen in zeven dagen, de week is eigenlijk te kort.

Linda