« terug
Datum: 21-05-08Vandaag stond er weer een les op het programma. Niet van Lammert, maar stiekem zat hij wel een beetje in mijn gedachten. Het feit dat John zo goed en fijn aanvoelde nadat ik hem zaterdag samen met Lammert in Hoevelaken had gelongeerd, heeft denk ik toch te maken met het feit dat hij gewoon even lekker laag, diep en ontspannen over de rug los moest lopen.
Vandaar dat ik het vandaag eens even anders heb aangepakt. Het losrijden doe ik vaak op eigen houtje. Dat betekent niet dat ik geen tips of commentaar krijg van mijn instructrice, maar ze vindt het belangrijk dat ik daar zelf aan werk. Op wedstrijd moet ik hem ook zelf loswerken. Normaal stap ik John wel laag rond, maar pak ik hem eigenlijk op wanneer ik ga draven. Nu heb ik hem net als bij het longeren dus in die lage, diepe houding losgereden (dus ook in de draf) en hij liep eigenlijk al meteen lekker los en fijn. Na wat simpele figuren en voltes, heb ik hem gelijk opgepakt en aan het werk gezet. Ik moet consequenter zijn in mijn rijden en niet te lang over bepaalde dingen doen. Dus na het losrijden: overgangen rijden! Streng, maar wel eerlijk. Stap is stap, been is weg en niks ertussenin. Geen discussies meer. Stap -> galop, galop -> draf, draf -> halt enz. Ik heb John geen tijd gegeven om te klieren. Het resultaat: geen spoken in de bak en een fijn paard, dat aan mijn hulpen staat.
Longeren wil ik zeker meer gaan doen. Als afwisseling, maar ook omdat het voor John goed is. Het zorgt ervoor dat hij lekker los blijft en getraind kan worden zonder dat ik meteen van hem vraag mij weer eens even op zijn rug te dragen. Het Lammerttouwtje heb ik al, maar van de week toch maar even shoppen voor de echte LH-outfit. Ik ben benieuwd wat John van zijn roze longeerlijn gaat vinden. Of toch paars? Nou ja dat moeten we nog maar even overleggen…
Inge
Aanpakken die hap
Datum: 21-05-08Vandaag stond er weer een les op het programma. Niet van Lammert, maar stiekem zat hij wel een beetje in mijn gedachten. Het feit dat John zo goed en fijn aanvoelde nadat ik hem zaterdag samen met Lammert in Hoevelaken had gelongeerd, heeft denk ik toch te maken met het feit dat hij gewoon even lekker laag, diep en ontspannen over de rug los moest lopen. Vandaar dat ik het vandaag eens even anders heb aangepakt. Het losrijden doe ik vaak op eigen houtje. Dat betekent niet dat ik geen tips of commentaar krijg van mijn instructrice, maar ze vindt het belangrijk dat ik daar zelf aan werk. Op wedstrijd moet ik hem ook zelf loswerken. Normaal stap ik John wel laag rond, maar pak ik hem eigenlijk op wanneer ik ga draven. Nu heb ik hem net als bij het longeren dus in die lage, diepe houding losgereden (dus ook in de draf) en hij liep eigenlijk al meteen lekker los en fijn. Na wat simpele figuren en voltes, heb ik hem gelijk opgepakt en aan het werk gezet. Ik moet consequenter zijn in mijn rijden en niet te lang over bepaalde dingen doen. Dus na het losrijden: overgangen rijden! Streng, maar wel eerlijk. Stap is stap, been is weg en niks ertussenin. Geen discussies meer. Stap -> galop, galop -> draf, draf -> halt enz. Ik heb John geen tijd gegeven om te klieren. Het resultaat: geen spoken in de bak en een fijn paard, dat aan mijn hulpen staat.
Longeren wil ik zeker meer gaan doen. Als afwisseling, maar ook omdat het voor John goed is. Het zorgt ervoor dat hij lekker los blijft en getraind kan worden zonder dat ik meteen van hem vraag mij weer eens even op zijn rug te dragen. Het Lammerttouwtje heb ik al, maar van de week toch maar even shoppen voor de echte LH-outfit. Ik ben benieuwd wat John van zijn roze longeerlijn gaat vinden. Of toch paars? Nou ja dat moeten we nog maar even overleggen…
Inge
