‘Waarom ben ik gelijk zo negatief?’

Gisteren heb ik weer les gehad met John. Eergisteren heeft hij een vrije dag gehad en zaterdag was hij echt vervelend. Alles was eng en hij probeerde de kantjes er vanaf te lopen. Afgelopen week heb ik moed verzameld en me ingeschreven voor een wedstrijd. Stress en spanning spelen me op zo'n dag altijd parten, waardoor het vaak mis gaat. Ook leg ik mijn doelen te hoog, waardoor het dus altijd tegenvalt.

Gisteren heb ik dus les gehad, John was alweer een stuk beter aan mijn hulpen. Ik had mijn proefjes zondag al een keertje doorgekeken en een beetje geleerd, je kunt nooit op tijd beginnen. Mijn instructrice vond het ook wel slim om de proefjes gewoon één keer door te rijden. Eens kijken waar ik tegenaan loop en waar ik de komende weken dus nog aan kan oefenen. In de proefjes loopt mijn paard altijd minder. Ik raak gelijk al in de stress en heb het idee dat ik het meteen perfect moet doen. Dat kan natuurlijk niet. John is ook uit zijn wedstrijdritme en moet weer wennen aan al die figuren achter elkaar.

Grrr, waarom ben ik altijd gelijk zo negatief? Ik zou ook eens naar de goede punten kunnen kijken. Dat wijken ging best goed en het halsstrekken was eigenlijk ook best netjes. Toch vind ik het moeilijk. Dat is ook precies wat uit de test van Jutta kwam, omgaan met negatieve energie. Mijn doel weer te hoog leggen. Ik ben alleen tevreden als ik een perfect proefje rijd, waarin John continu met een fijne lichte aanleuning loopt, perfect aan het been is, enz, enz, enz. Hier moet ik echt iets aan gaan doen. Gelukkig heb ik nog drie weken voor de wedstrijd, dus ik ga voor mezelf eens wat reële doelen op papier zetten.

Is er trouwens ook nog een goede drug op de markt tegen stress en spanning?

Inge