‘Johnny’s buik groeit mee’

Woensdag was het dan weer zover, de tweede Fit-bijeenkomst met paard. Om half acht gingen mijn moeder en ik bepakt en bezakt op weg naar Ermelo. Echt een toplocatie. Prachtige buitenrijbanen, mooie plekjes voor foto's en er hangt altijd een lekker relaxed sfeertje. En dat kan je wel goed gebruiken als er stiekem toch wat gezonde spanning door je lijf giert. Ondanks het programma dat ik via mail ruim van tevoren ontving, is het toch altijd weer de vraag wat ons precies te wachten staat.

Eenmaal aangekomen in Ermelo, heb ik eerst even met John gestapt. Hij moest natuurlijk ook even bijkomen van de lange trailerreis. Vervolgens mocht hij in één van de speciaal voor Bit gereserveerde stallen, die allemaal lekker dik gevuld waren met stro. Normaal staat hij op zaagsel, maar hij kon een beetje moeilijk klagen met zijn mond vol stro. John = blij!

Op naar de bestuurskamer boven in het KNHS-gebouw. Daar was een gezamenlijk en later individueel gesprek met Jutta, de sportpsycholoog. Het ging voornamelijk over spanning en ontspanning, wanneer je het beste kunt presteren en hoe je je ademhaling kunt trainen door ademhalingsoefeningen. Ook hebben we nog wat spieroefeningen meegekregen, waardoor we beter kunnen ontdekken wanneer je gespannen bent en wanneer je dus weer je ademhalingoefeningen tevoorschijn moet halen om de spanning wat af te laten vloeien.

Het individuele gesprek ging over de vragenlijst die we in Heerenveen hebben ingevuld en wat de uitslag daarvan was. Er zijn heel wat punten die ik kan verbeteren, vooral de controle over negatieve energie. Maar aan mijn volharding en motivatie kan het niet liggen, want op die punten scoorde ik redelijk goed. Gelukkig maar, net iets wat ik nodig heb om dit project voort te zetten en er na dit half jaar gewoon mee verder te gaan.

Daarna hadden we een kort gesprekje met Pavo-voedingsdeskundige Vincent Hinnen. Hij wilde weten hoe het nu gaat en of ik veranderingen merk. Natuurlijk moest John ook even bekeken worden. Helaas beloofde dit gesprekje weinig goeds voor John, want hij zal van de brokjes even afscheid moeten nemen nu het zomerseizoen weer begint. Aangezien het gras weer flink begint te groeien, groeit Johnny’s buik gewoon mee. In plaats van de muesli wordt het nu dan maar elke dag een lekker stuk van de Pavo-koek. Dat zal er ook wel ingaan, aangezien het eetbaar is.

Daarna heb ik me vlug omgekleed en op naar de buitenrijbanen. Niet in rijkleding, maar in sportkleding. Lammert had voor ons een stukje sport in gedachten. Wel zo toepasselijk, maar het begon al aardig warm te worden buiten. Gelukkig viel het me allemaal wel mee en zoals altijd voelde ik me na het sporten weer lekker fit. We hebben veel verschillende oefeningen gedaan en nog een stukje gejogd over de crossbaan, waar we ook over wat heuveltjes en obstakels moesten hupsen. Lekker vermoeiend met de zon in je rug, maar we hebben ook weer erg gelachen en veel geleerd.

Tijd voor de foto’s en een bijpraatfilmpje. John wilde niet echt meewerken. Hij was volgens mij zo sloom van al dat stro eten, dat al die klappende mensen, rammelde dingen en flitsende lampen geen indruk meer maakten. Hij zag er wel weer spik en span uit met zijn nieuwe zadeldekje, gesponsord door Mountain Horse (S&K Holland).

Ondertussen was het al weer drie uur in de middag. Tijd voor een stukje rijden en longeren. John loopt sinds hij zijn nieuwe zadel heeft, weer een stuk beter. Dat was ook te merken met de les. Hij is zo lekker looplustig en werkwillig. Alleen merk ik daar in de stap niet zoveel van. Hij mag juist (zoals Lammert dat zo mooi zegt) vlijtiger stappen. Hij moet zonder steeds bij te drijven in een mooie vlotte stap blijven gaan. Het wordt al wel beter, dus dat is al mijn winst. Verder moet ik erop letten dat ik mijn onderbenen meer naar achteren en aangesloten houdt en niet te ver naar voren ga zitten als John een tikje te zwaar in de hand wordt. Verder was Lammert best tevreden.

Ook met het longeren na de rijles, bleef John looplustig. Hij deed goed zijn best en liep lekker ontspannen over de rug. Zelf kan ik ook al beter een lichte verbinding met de mond houden, alleen moet ik erop letten dat ik niet van mijn middenpunt af loop. Ik hoop dat ik de volgende keer ook eens met de dubbele longe aan de slag mag.

Na nog even wat nagekletst en gepraat te hebben met iedereen, zijn we weer met een goed gevoel huiswaarts gegaan. Het was weer een geslaagde dag, op naar bijeenkomst drie, eind juni!