‘Danieska is haar naam’

Afgelopen week was erg hectisch weekje. Mijn twintigjarige merrie Gamora moest een veulen krijgen. Vanaf vrijdagavond sliep ik al op stal, in de zadelkamer. Mijn paarden staan niet aan huis, maar op een pensionstal 18 kilometer verderop. Elke ochtend ben ik wel weer naar huis gegaan en dan ‘s nacht om uur of twaalf ging ik er weer heen. Vanaf zondagavond bleef ik continu bij Gamora. Maandagochtend liet ze de melk lopen en dat was echt niets voor haar, dus maandagmiddag en -nacht is de dierenarts geweest. De volgende ochtend om vijf uur werd dan toch het veulen geboren. Eindelijk een merrieveulen! Ik heb inmiddels zeven hengstveulens op rij gefokt en na zeven jaar eindelijk weer een merrie. Ik was echt super blij! Een opvolger voor mijn ouwe merrie. Danieska is haar naam, ze is lichtbruin met aalstreep, heeft drie witte sokjes en ze heeft dezelfde blik in haar ogen als haar moeder. Haar vader is trouwens de hengst Carolus II.

Het was wel een zware bevalling voor Gamora. De dagen erna is haar baarmoeder gespoeld met water en zout. Ze kreeg namelijk een hoge tempratuur op woensdagochtend. Het slechte nieuws is dat ik die week slecht heb geslapen, gegeten en gesport. Wel ben ik twee kilo afgevallen, maar de manier waarop is ook niet om trots op te zijn. Sinds afgelopen zaterdag ben ik weer bezig: lekker fietsen en hardlopen. Heerlijk met dit mooie weer, mijn schouders zijn al zo rood als een kreeft.

Morgen gaan we weer naar Ermelo, daar heb ik zin in. Ik ben benieuwd naar de resultaten van de andere Fit-deelnemers. Ik hoop weer lekker gemotiveerd naar huis te gaan, maar ik ga er ook gemotiveerd naar toe.